بگذار برخیزد مردمِ بی لبخند
بگذار برخیزد!
زاری در باغچه بس تلخ است
زاری بر چشمه ی صافی
زاری بر لقاحِ شکوفه بس تلخ است
زاری بر شراعِ بلندِ نسیم
زاری بر سپیدارِ سبز بالا بس تلخ است.
بر برکه ی لاجوردینِ ماهی و باد چه می کند این مدیحه گوی تباهی؟
زیرِ دریچه های بی گناهی؟
بگذار برخیزد مردمِ بی لبخند
بگذار برخیزد!
"شاملو"
برچسب:
نویسنده: یگانه طاهری