خیلی دور خیلی نزدیک

Gita MansouriJust now · ببار بارانببار اینککه جمعی از من وما..نه , ز ما بهتر تر و بهتر ادمیدر زیر اوارندببار باران که مردم شهر بس سوگوارانندواینک در خیابان ها به زور رنجزنی اواره و مست از نگون بختی چه بیمارستبه شهر کوچک و لعنت زده مان چه سرها ,از زور بیچارگی ,بالای دارندببار بارانببار با غرش خشمین رعد اسمانهاکه برقش میفروزد ,دل غمگین مارا به تیری ودر این وادی لعنت بار بووگندوچه بیناموس گشته غیرت مردان که زنها از سر عصیان برهنه در خیابانها ی نا محرم رهایندببار باران من دیوانه اینک, با مشتی لغت سر در گریبانم که از اتش رهانم این دل غمباره ملولم راولیکن..نمیگردد عذابم ..خاموش باهیچ بارانیکه مردی را سیه چرده بدیدمدر کنار جوی ابی دیکه درد فقر میفروشد و ناله میدهد سر که...خدایا پس کجایی؟زن و فرزند , نامانده برایمز بس که دیو خماریها به یغما برد دین و ایمان و خدایم را..و انها را به مشتی کوکنار بی مروتدر حراجی بی نظیر بر باد دادم منخدایا داد از این بیدادخدایا داد از این بیدادببار باران که صدها چشم بیخواب استبرای قطره ای اشک لرزان تو , تن و دین میدهند اینکبرا ی سوگواری مرگ انساانیت مغفولگمانم ان بالا ,تو هم ناظر بر این رنجیکه میباری بدون وقفه و بی مکثو شاید باز خواهی بر کنی از ریشه این بیداد را با سیل خروشانتمن اینک کمی هستم و شاید نیستم اینکتو باشو دلبری کن از صداهای به اشک الوده ان اسمان جل های بی ماواببار باران اگر چه ..هیچ سیلی هم نمی شوید فساد و رنج و نامردمی ها رااز این شهر کوچک و بدبخت اما بظاهر بزرگ ما مردم مسکینببار باران .گیتا منصوری :چهارده ااردیبهشت نودو ششپ . ن :امروز دختری برهنه در خیابانهای شهرما قدم میزد شرم باد بر این روزگار کج مدار که انسانها را به مرز جنون کشانده اس خیلی دور خیلی نزدیک...ادامه مطلب

وای، باران؛باران؛شیشه پنجره را باران شست .از دل من اما،چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟آسمان سربی رنگ،من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ .می پرد مرغ نگاهم تا دور،وای، باران،باران،پر مرغان نگاهم را شست .خواب رویای فراموشیهاست !خواب را دریابم،که در آن دولت خواموشیهاست .من شکوفایی گلهای امیدم را در رویاها می بینم،و ندایی که به من میگوید :گر چه شب تاریک استدل قوی دار،سحر نزدیک استدل من، در دل شب،خواب پروانه شدن می بیند .مهر در صبحدمان داس به دستآسمانها آبی،پر مرغان صداقت آبی ستدیده در آینه صبح تو را می بیند .از گریبان تو صبح صادق،می گشاید پرو بال .تو گل سرخ منیتو گل یاسمنیتو چنان خیلی دور خیلی نزدیک...ادامه مطلب

سكه يك رو شادي و يك رو غم است
تا نيفتد پشت و رويش مبهم است

عشق شيرين است، اما عشق من !
ميوه هاي ِ تلخ و شيرين درهَم است

طعم خرمايي كه گاهي مي خورم
تلخي ِ پس لرزه ي شهر ِ بم است

هيچ مي داني چرا عاشق شدم ؟
چون دلم حس كرد يك چيزي كم است

موج پشتش از غم زخمي كه خود
مي زند بر پيكر ِ دريا خَم است

زخم هاي تازه گاهي وقت ها
روي ِ زخمي كهنه مثل ِ مرهم است

فكر مي كردم كه آدم مبتلا ست
عشق اما مبتلاي آدم است !

خیلی دور خیلی نزدیک...

ای دل غمزده در سینه ی غمناک سلامکعبه ی عشق توئی پاک تر از پاک سلاممرهمی نیست کزآن درد تو آرام شودای به زخم همگان مرهم و تریاک سلامبی سب نیست که دل نام نهادند تراهر چه فهم است توئی خانه ادراک سلامهستی عالم امکان همه از خاک و گلندهمه ی عالم هستی زتو ای خاک سلامخانه ای در قفس سینه ترا ساخته اندبنگر این خانه که باغیست پر از تاک سلاممی از آن نوش مرا غصه فراموش کنمغصه می آورد این می می غمناک سلامجلیل چرخی(پائیز) خیلی دور خیلی نزدیک...ادامه مطلب

دلگیرم خیلی دور خیلی نزدیک...