خیلی دور خیلی نزدیک

گفتنیهایی به دل دارم نمیگویم به توعاشقت هستم گرفتارم نمیگویم به تو جان من، با تو هزاران دردِ دل دارم ببینآنقدر تلخی که اسرارم نمیگویم به تو سالها گفتم غزل از شور و شیدایی ولیاز دلیل بغضِ اشعارم نمیگویم به تو کمترین تدبیر دل را مُهر باطل میزنیصد گره افتاده در کارم نمیگویم به تو گفته بودی صحبت از عشق و وفا هرگز مگولب مچین دیگر که افکارم، نمیگویم به تو اینهمه قهر و غضب حالم چه میپرسی بروکم کن این بیهوده آزارم، نمیگویم به تو با قساوت هر چه میخواهی بگو تکرار کنگفتنیهایی به دل دارم نمیگویم به تو.....

سکوت:....برای بودنت میمانم وبرای دیدنت میمیرم باش تا بمانم و بمان تا نمیرم دریا بسیار است اما غرق شدن در چشمان تو مرا عادت شده ...... دوست داشتنت هوس نیست که باشد یا نباشد نفس است تا باشم تا باشی ....... من؛ قلب خاکی ام را سنگ فرش قدم هایت میکنم ..... من؛ هر روز عاشقانه تر می نویسم تا همه تب کنند در حسرت داشتن معشوقه ای شبیه تو ......

به آدمها نباید زیاد نزدیک شد… آدمها با ابهاماتشان زیباترند.با چیزهایی که در موردشان نمی بینیم و نمی دانیم دوست داشتنی ترند… به شناختشان در حدی که "می خواهند"، باید رضایت داد چون شناختِ بیشتر در هر صورت ناامیدکننده خواهد بود. می شود برای شناخت یک آدم زمان گذاشت و همه ی ابعاد روحش را کشف کرد، می شود وارد حبابش شد و دنیای یک نفری اش را فهمید و پرده از رازهای مگویش برداشت، اما نمی ارزد، چنین موفقیتی هرگز به خراب شدنِ تصویر و تصورِ زیبایی که از او در ذهن ساخته اید نمی ارزد. به شدت به رعایت حد و مرزِ ...